"Sophia, jij doet toch vertalingen?"

Er wordt me zó vaak gevraagd: "Sophia, jij hebt toch een vertaalbureau he?" of iemand stelt me voor aan een derde: "Dit is Sophia Berkati, zij doet vertalingen in eh ... Engels, Frans, Grieks, wat was het nou ook weer?". Nou nee dus! Ik vertaal niet en ik heb ook geen vertaalbureau. Ik verzorg alleen taaltrainingen en interculturele workshops. Oh ja, zeggen ze dan: dat wás ook zo ...

Maar er was een tijd dat ik wél graag een vertaalbureau wilde hebben. Toen ik nog in Griekenland woonde en nog studeerde, droomde ik van het hebben van mijn eigen vertaalbureau. Daarvóór nog had ik een heel andere droom. In Griekenland hadden ze namelijk geen drop en dat miste ik.

Dus wilde ik een dropzaak beginnen en ik vroeg mijn ouders om een lening. Die vonden dat een idioot idee, bovendien studéérde ik toch. Zelf had ik geen geld, dus het mooie plan ging niet door. Maar beste lezer, het wás niet zo'n raar idee. Een paar jaar later kwam iemand anders op hetzelfde idee. Een Griek notabene, niet een halve Griek, die in Holland was opgegroeid zoals ik, maar een échte. Die begon een enorme dropzaak met grote glazen vitrines vol met drop en zakken met linten in de mooiste kleuren en vormen. Binnen 6 maanden had hij 7 goedlopende zaken door heel Griekenland!

Toen wist ik dat mijn ideeën kennelijk niet allemaal slecht waren. Mijn volgende ideeën zal ik je besparen, want het zijn er veel en ik heb ze allemaal niet uitgevoerd. Alleen het vertaalbureau bleef knagen. Ik studeerde Franse en Griekse letteren. Wat kón je dan eigenlijk anders dan op de middelbare school Franse les geven of vertalen? Niets toch, dacht ik in die tijd.

Pas toen ik vele jaren later de taaltrainingenontdekte, vond ik wat ik echt leuk vond: lesgeven aan gemotiveerde mensen, die ik gericht opleidde voor direct gebruik van de taal die ze leerden. Ik help mijn cursisten ook om de voor hen beste manier te vinden, waarop zij leren. Daar heb ik plezier in.

In het begin deed ik er toch vertalingen bij, maar ik had nog geen internet voor het jaar 2000. Bovendien waren al die online woordenboeken er nog niet. Dat betekende dat je een hele kast vol woordenboeken moest hebben en daarvoor moest je flink sparen. Verder moest je een specialiteit hebben, maar in Griekenland had ik een aantal jaren lang alles vertaald wat ik meekreeg van mijn opdrachtgever. Die was in die tijd allang blij dat hij een vertaalster had, die 5 talen kende en geen spellings- en grammaticafouten maakte.

U leest het: hier spreekt geen passie uit. Ik doe het vertalen dan ook niet meer en voel me erg opgelucht. Er zijn ook taaltrainers, die trainingen voor mij uitvoeren in talen die ik zelf niet geef. Dat zijn alle talen behalve Nederlands voor anderstaligen, Frans en Grieks. Interculturele workshops opzetten en straks gaan geven is zo mogelijk nog interessanter. En daar houd ik het bij. Language Coach heeft haar specialisatie in taaltrainingen in deze drie talen en interculturele workshops voor zogenaamde "nieuwe Nederlanders" oftewel immigranten.

Zoekt u mij dus op het internet bij: taaltrainingen of taalcursussen en dan de taal erbij. Dan zult u mijn website vinden, vooral als u er ook nog Wageningen bijtypt.